• De huisarts kan meer informatie geven over borderline en eventueel doorverwijzen.
• Voor mensen met borderline zijn er de sites van Stichting Borderline; Moeilijke mensen.nl.
• Voor familieleden: Labyrint~In Perspectief.
• Nederlandse Vereniging voor Psychotherapie, over psychologische behandelingen/psychotherapie
• Trimbos-instituut geeft  links voor meer sites op het gebied van geestelijke gezondheidszorg.

Uitgebreidere informatie is te vinden in informatie voor professionals, onder andere over:

• Typen borderline
• Lichamelijke factoren bij het ontstaan van borderline (processen in de hersenen, hormonen)
• Onderscheid met andere persoonlijkheidsstoornissen, en andere psychische stoornissen
• Verloop van borderline en wat het verloop beïnvloedt
• Samengaan met andere psychische en lichamelijke stoornissen
• Gevolgen van borderline, maatschappelijk en voor de kwaliteit van leven
• Methoden om borderline vast te stellen
• Behandelingen
• Literatuurverwijzingen (van met name wetenschappelijk onderzoek)

•  Zorg dat u genoeg weet over de borderline en de mogelijke gevolgen.
• Realiseer u dat er sprake is van een psychische stoornis, waarvoor behandeling nodig is. Vat emotionele uitspraken niet al te persoonlijk op.
• Het feit dat u de borderlinestoornis erkent, betekent niet dat u alles hoeft te accepteren. Bepaal wat uw grenzen zijn en maak daarover heldere afspraken. Het kan helpen als u afspraken op papier zet.
• Probeer negatief gedrag los te zien van de persoon. Laat uw waardering blijken voor dingen die goed gaan.
• Stel niet te hoge eisen aan degene met borderline en leg niet te veel druk op zijn of haar schouders. Maar neem de verantwoordelijkheid niet over. 
• Gebruik uw energie om actief aan de slag te gaan en te leren omgaan met de situatie. Bijvoorbeeld door samen met uw familielid een cursus over borderline te volgen.
• Doe uw eigen dingen, en doe de dingen die plezier en ontspanning geven. Dit voorkomt dat u zelf overbelast raakt.
• Zorg ervoor dat u zelf uw hart kunt luchten bij enkele mensen in uw omgeving. Houd ook contact met mensen buiten het gezin.
• Zoek mensen in vergelijkbare situaties, bijvoorbeeld via stichting Labyrint/In Perspectief.

• Vraag de behandelaar hoe u als familie het beste kunt omgaan met de stoornis van uw partner of familielid.
• Veel instellingen voor geestelijke gezondheidszorg organiseren voorlichtingsbijeenkomsten of cursussen voor familieleden. Vraag er naar.

Borderline is een ingrijpende stoornis. Mensen met borderline doen het op minstens 1 van de volgende terreinen slechter: werk, huishoudelijk werk, studie, relaties met anderen en vrije tijdsbesteding. Ze doen ook een groot beroep op hun omgeving. Hun relaties staan dan ook de hele tijd onder druk. Lotgenotencontact kan ondersteunen.

• Zorg dat u genoeg weet over de borderline. Zorg er ook voor dat mensen die voor u belangrijk zijn, er genoeg over weten.
• Soms is er verschil tussen welke behandeling uw behandelaar wil en wat u zelf wil. Overleg hierover met hem.
• U moet weliswaar zelf uw borderline aanpakken, maar vrienden, familie en hulpverleners kunnen u daar goed bij helpen. Stichting Borderline biedt lotgenotencontact.
• Bespreek met de behandelaar en mensen uit uw omgeving bij wie u terecht kunt voor hulp, ook 's avonds en in het weekend.
• Neem de tijd om met uw behandelaar, familie en vrienden uit te zoeken hoe om te gaan met de borderline. Het is waarschijnlijk dat u een aantal verschijnselen van de stoornis langere tijd zult hebben. Neem de tijd om uit te vinden of, en welk werk haalbaar is, bijvoorbeeld parttime of fulltime, betaald of vrijwillig. Neem niet te veel hooi op uw vork.
• Veel mensen schrikken van iemand met psychische klachten en reageren afwijzend. Bepaal daarom zelf wat u wel en niet vertelt en aan wie. Vertel oppervlakkige kennissen een beperkte versie en reserveer het complete verhaal voor mensen die dichtbij staan.
  

• Het leren omgaan met borderline door crisismanagement, het weer in evenwicht leren brengen van de situatie. Dialectische gedragstherapie is hier een voorbeeld van.
• Het verminderen van sommige verschijnselen van borderline. Voorbeeld hiervan is een sociale vaardigheidstraining.
• Het verbeteren van biochemische processen. Hiervoor worden medicijnen gebruikt. Bijvoorbeeld medicijnen die de impulsiviteit verminderen of meer evenwicht in het gevoelsleven brengen, met name doordat ze depressieve en angstige gevoelens verminderen.

• Er moet een goede relatie zijn tussen behandelaar en persoon met borderline. Therapietrouw is belangrijk. Dat wil zeggen dat iemand gemotiveerd is voor behandeling en daar goed aan meewerkt. De behandeling moet een duidelijke structuur hebben, en theoretisch goed in elkaar zitten.
• Er moeten duidelijke doelen zijn. Zowel voor speciale problemen als zelfbeschadiging, maar ook voor grotere doelen als het verbeteren van relaties met andere mensen.
• De behandeling moet langdurend zijn.
• De behandeling moet deel zijn van andere contacten met hulpverleners, en andere relaties van de persoon met borderline.
• Dagbehandeling lijkt beter dan opname of bijvoorbeeld korte wekelijkse behandeling, de zogenoemde ambulante behandeling.
• Heeft iemand zelfdestructief gedrag, dan lijkt dialectische gedragstherapie te werken.

Om borderline vast stellen moet het volgende gebeuren. Meer dan één bron van informatie is noodzakelijk.

• Mensen met borderline geven een beoordeling van hun eigen situatie. Daar zijn verschillende vragenlijsten voor.
• De behandelaar neemt een interview af, waarin een aantal vaste onderwerpen worden besproken. Hier zijn verschillende zogenoemde semi-gestructureerde interviews voor.
• Andere bron van informatie zijn dossiers van een eerdere behandeling, en observaties van behandelaars en verpleging wanneer iemand al opgenomen is in een instelling. Ook personen die de patiënt lange tijd van nabij hebben meegemaakt, zijn een bron van informatie.

Vervolgens moeten alle gegevens worden samengenomen om borderline vast te kunnen stellen. Daarvoor zijn protocollen gemaakt, waarin staat hoe dat het beste gedaan kan worden.

Over oorzaken van borderline valt nog weinig te zeggen. Wel zijn extra risico's bekend. Dat wil zeggen: er is meer risico in onderstaande gevallen. De extra risico's hebben te maken met geslacht en leeftijd, met individuele kwetsbaarheid, met de omgeving, en met levensgebeurtenissen.

Geslacht en leeftijd

Individuele kwetsbaarheid

Omgeving

• Mensen met borderline wonen vaker zonder partner. Dit is niet vreemd, want relaties zijn vaak instabiel.
• Er is geen verband met opleiding of woonomstandigheden.

Levensgebeurtenissen

• Mishandeling, verwaarlozing, seksueel misbruik in de jeugd komen vaak voor bij mensen met borderline. De helft van mensen met borderline is mishandeld of seksueel misbruikt. Wordt emotionele mishandeling meegeteld, dan ligt dit aantal nog hoger.

Mensen met borderline hebben minstens 5 van de volgende verschijnselen.

• Ze proberen krampachtig te voorkomen dat iemand ze in de steek laat. En alleen maar denken dat ze in de steek gelaten worden, is al genoeg om krampachtig te proberen dat te voorkomen.
• Ze hebben intense relaties met anderen, maar die zijn ook heel instabiel. Ze denken heel zwart-wit over hun relaties: of iemand is geweldig of hij is waardeloos.
• Ze hebben steeds een ander beeld of gevoel van zichzelf. Dat wisselt sterk.
• Ze zijn impulsief. Dat heeft negatieve gevolgen voor henzelf op minstens twee gebieden: geldverspilling, veel wisselende seksuele contacten, misbruik van alcohol en drugs, roekeloos rijden, vreetbuien.
• Ze doen pogingen tot zelfdoding, dreigen daarmee, of verwonden zichzelf.
• Ze hebben sterk wisselende stemmingen als reactie op gebeurtenissen. Dit geeft periodes van grote somberheid, prikkelbaarheid of angst. Dit duurt meestal enkele uren, en bijna nooit langer dan een paar dagen.
• Ze hebben een blijvend gevoel van leegte.
• Ze hebben last van intense woede, die niet past in de situatie en de situatie ook niet oplost. Of ze hebben moeite hun boosheid te beheersen. Ze hebben dan ook driftbuien, blijvende woede, of hebben geregeld vechtpartijen.
• Ze hebben paranoïde ideeën. Dit is het idee achtervolgd of bedreigd te worden. Die ideeën komen in stress-situaties. De ideeën gaan ook weer voorbij. Of ze dissociëren ernstig. Dan hebben ze het gevoel er niet meer bij te zijn en als het ware weg te raken. Soms weten ze dan niet meer precies wat er gebeurd is.